proficienter
prōfĭcĭenter, adv., v. proficio fin.
prōficienter, Adv. (proficiens v. proficio), mit Erfolg, erfolgreich, Augustin. epist. 199, 1 u.a. Eccl.
prōfĭcĭentĕr (proficio), avantageusement : Aug. Ep. 199, 1.