prolapsio
prolapsio, a slipping, falling
prōlapsĭo, ōnis, f. [prolabor].
- A slipping, falling: ingredi sine casu aut prolapsione, Cic. Cael. 17, 41.—
- II A falling or tumbling down: aedificiorum prolapsiones, Suet. Aug. 30.—
- III Trop., an error, misstep (late Lat.): intempestiva temeritas et prolapsio, Amm.20, 4, 15; Ambros. de Noë, 14, 49; id. Bon. Mort. 10, 47.
prōlāpsio, ōnis, f. (prolabor), I) eig., das Hingleiten, Fortgleiten, Ausgleiten, Cic. Cael. 41. Chalcid. Tim. 112. – II) übtr., der Irrtum, die Übereilung, Amm. 20, 4, 15. Ambros. de Noë 14. § 49; de Abrah. 2, 4. § 16; de bono mort. 10, 47.
innocens ~o temporali castigata est verbere
prolabor ‥ unde prolapsus et ~o
prōlāpsĭō, (16) ōnis, f. (prolabor), ¶ 1 glissade, faux pas : Cic. Cæl. 41 || écroulement : Suet. Aug. 30 ¶ 2 [fig.] erreur, faute : Amm. 20, 4, 15.
- 1. het uitglijden;
- 2. (metaf.) (Laatl.) uitglijder, misstap, blunder.
prōlapsiō ōnis, f
- pro+2 LAB-, a slipping, falling: ingredi sine prolapsione.