prosecro
prō-sĕcro, āvi, 1, v. n. [sacro],
- to sacrifice (eccl. Lat.): daemonibus, Lact. 4, 275: Aesculapio gallum, id. 3, 20, 16; id. Epit. 23, 3; 37, 5.
prōsecro, āre (pro u. sacro), opfern, Lact. 4, 27, 5. Lact. epit. 23, 3 u. 37, 5.
prōsĕcrō, āre, intr. (pro, sacro), sacrifier : Lact. Inst. 4, 27, 5.