proscholus
proschŏlus, i, m., = πρόσχολος,
- an under-teacher, under-master (post-class.): tam pauper, ut proscholus esset grammatici, Aug. Serm. Apostol. Serm. 178, n. 8; Aus. Prof. 22 in lemm.
proschŏlus (-ŏs), ī, m. , sous-maître [maître dʼétude] : Aus. Prof. 23 ; Aug. Serm. 178, 7.
Tam pauper, utAusonius Epigr. 23. in Professor. Proscholum,Proscholos esset Grammatici apud Mediolanum.
Subdoctoremvocat, seu quod doctori et Magistro subesset, vel quod discipulorum, ut vocant, lectiones exciperet, priusquam ii in scholam venirent : quod ultimum indicare videtur idem Ausonius, qui
tenuem Grammaticum, Proscholum vocat :
Idem videturExili nostræ fucatus honore cathedræ : Libato tenuis nomine Grammatici.
Adjutor scholarum, apud
Exilisigitur
honorfuit Proscholi, et qui pauperes tantum spectabat.
Proscholis, et
Proscholiumoccurrunt etiam in Notis Tyronis pag. 163. Vide Archischolaris.