protinus
protinus, right onward, forward, farther on, onward
immediately they engaged with the enemy at the river
- I Lit. (rare but class.; syn.: statim, continuo, actutum): praecepisse, ut pergeret protinus, quid retro atque a tergo fieret, ne laboraret, Cic. Div. 1, 24, 49: ipse capellas Protinus aeger ago, drive along before me, Verg. E. 1, 13: quā (voce) protinus omne Contremuit nemus, far and wide, id. A. 7, 513.—
- II Transf.
- A Right on, continuously, constantly, uninterruptedly (rare; not in Cic.).
- 1 In space, Plin. Ep. 5, 6, 19: trans Lygios Gothones regnantur . . . protinus deinde ab Oceano Rugii et Lemovii, Tac. G. 43 fin.: summa (vertebra) protinus caput sustinet, Cels. 8, 1.—
- 2 In time or order: post ad oppidum hoc vetus continuo mecum exercitum protinus obducam, Plaut. Ps. 2, 1, 13 (586); Sisenn. ap. Non. 376, 28; Tubero, ib. 376, 32: protinus ut moneam, Hor. Ep. 1, 18, 67: trajecto missa lacerto Protinus hasta fugit servatque cruenta tenorem, Verg. A. 10, 340; id. G. 4, 1: felix si protinus illum Aequasset nocti ludum, id. A. 9, 337.—
- B Forthwith, immediately, directly, from the very first, instantly, on the spot (class.; but rare in prose until post-Aug. per.): oratio protinus perficiens auditorem benevolum, at the very outset, Cic. Inv. 1, 15, 20: hostes protinus ex eo loco ad flumen contenderunt, Caes. B. G. 2, 9: tu protinus unde Divitias aerisque ruam, dic, augur, acervos, Hor. S. 2, 5, 21.—With a negative: non protinus, not immediately, Quint. 10, 1, 3.—With ex or ab, immediately or directly after: ex fugā protinus auxilia discesserunt, Caes. B. G. 5, 17: protinus ab ipsā curatione, Cels. 7, 26, 5: a partu, Plin. 20, 21, 84, § 226: ab adoptione, Vell. 2, 104, 3; cf.: protinus post cibum, Cels. 7, 26, 26.—With ut, quam, atque, as soon as, as soon as ever; with ut: protinus ut percussus est aliquis, Cels. 5, 26, 26; Val. Max. 5, 4, 4; Quint. 1, 1, 3.—With quam, Plin. 10, 28, 40, § 75 (al. quā); 15, 17, 18, § 67.—With atque, Sol. 46 fin.—Prov.: Protinus ad censum, de moribus ultima flet quaestio, Juv. 3, 140.
omnis ~inus exercitus [sc. apum ] consueta vestibula perrumpens prisca cellarum claustra gratulabundus ingreditur
~enus per e adverbium locale, id est porro tenus, ‥ protinus per i temporale est, id est statim
dux Caletorum catervam ‥ contra Odonem premiserat. ~inus illi Gallis occurrentes ‥ bellum commiserunt
fluvium ‥ noctu ‥ pertransibant, et in Ebroicensem diocesim ‥ ~inus irruebant
ante eam beatus apostolus coram omnibus ~inus constitit
signum crucis super morsum murene ‥ faciam, et illum ‥ in tuo ~inus ore ponam. si statim comedere volueris, sanitatis remedio poteris
protinus Andreas compunctus voce Tonantis / credidit aeternum salvantem saecula regem
vidimus ‥ ipsam rasuram aquae inmissam ac potui datam ‥ ~inus ‥ totum ‥ sedasse tumorem
~enus illa juvenes per medium pontis ligna ferentes clarissime vidit
si operari fuerit jussa, pretendit ~inus quod sit infirma
quam scripturam cum in rem nichil facere ‥ cuncti ~inus diffinissent ‥
gens ‥ post lapsum ~inus [v. l. statim ] resurgere prompta ‥ sicut prelio facile, sic bello difficile vinci solet
~inus quam ille discedebat, duci obvius venienti appropinquans ‥ dominum salutat
~inus prolatis a duce verbis audacie cedentes animos receperunt
~inus rex ubi hec accepit, comites ‥ laborantibus subvenire precepit
~inus ut ille egrotare cepit
quo facto, Abbacuc ~inus restitutus est in locum suum
~inus ad invocationem ‥ auxilium presto affuit
~inus post festum sancti Michalis
secundum leges et consuetudines regni a primiceriis [v. l. predecessoribus ] nostris ~inus retro statutas
tunc ‥ abbas ‥ processit ‥ . enorme incendium de quadam domo ~inus erupit
sic ‥ ~inus exheredatus est et extraneorum hospitia exul reposcere coactus est
flumen ‥ cum parte sui exercitus pertransiit ‥ . ~inus satellites imperatoris ‥ impetu facto in comitem et suos irruerunt
~inus dum ‥ ille magis magisque incongrua verba proferret ‥ subita infirmitate in precordiis percussus est
acriter ‥ compescit [Johannes baptista ] voce tyrannum / ‥ . / protinus effuso rubuerunt sanguine lances, / dum caput ‥ populi ad convivia portant
- 1. (v. plaats) (a) voorwaarts, naar voren, verder [ire; capellas agere]; (b) (poët.; postklass.) direct aansluitend, onlosmakelijk verbonden;
- 2. (v. tijd) (a) meteen, onmiddellijk, terstond [ad urbem refugere]; ➤ nemus ~ contremuit (Verg.); non ~ niet meteen, niet onmiddellijk; protinus ut zodra als; (b) (poët.) voortdurend, ononderbroken, zonder onderbreking [morem colere]; (c) (poët.) zonder oponthoud, onafgebroken [vivere; ad oppidum legiones adducere]; (d) meteen vanaf het begin.
- right onward, forward, farther on, onward: pergere: vox, quā protinus omne Contremuit nemus, i. e. far and wide, V.—Right on, continuously, directly, without pause, uninterruptedly: Laodiceam protinus ire: protinus eodem cursu in oppidum contendere, Cs.: consules, partā victoriā, protinus inde ducunt, etc., L.: sic vives protinus ut, etc., i. e. you will keep on living so, though, etc., H.: ad alias augustias protinus pergere, successively, L.: Mos erat, quem protinus urbes coluere, continuously, V.—Of space, continuously, in connection, uninterruptedly, next: trans Leggios Gothones regnantur . . . protinus deinde ab Oceano Rugii, Ta.: cum protinus utraque tellus Una foret, V.—Forthwith, immediately, at once, on the spot: oratio protinus conficiens auditorem benevolum: Carthaginem ituri, L.: tu protinus unde Divitias ruam, dic, augur, H.
-
…acies contendebatur. Ubi neutri transeundi initium faciunt, secundiore equitum proelio nostris Caesar suos in castra reduxit. Hostes protinus ex eo loco ad flumen Axonam contenderunt, quod esse post nostra castra demonstratum est. Ibi vadis repertis partem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale sub undis perdere et ex omni nimbos demittere caelo. Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris et quaecumque fugant inductas flamina nubes emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, terribilem…
Ovid, Metamorphoses
-
…amore ; sed leve si munus sociae generisque torique vacca negaretur, poterat non vacca videri. Paelice donata non protinus exuit omnem diva metum timuitque Iovem et fuit anxia furti, donec Arestoridae servandam tradidit Argo. Centum luminibus cinctum…
Ovid, Metamorphoses
-
…proles, saevior ingeniis et ad horrida promptior arma, non scelerata tamen. De duro est ultima ferro. Protinus inrupit venae peioris in aevum omne nefas fugere pudor verumque fidesque ; In quorum subiere locum fraudesque dolique insidiaeque et…
Ovid, Metamorphoses
-
…dolor, Icare, haberes. Bis conatus erat casus effingere in auro ; bis patriae cecidere manus. Quin protinus omnia perlegerent oculis, ni iam praemissus Achates adforet, atque una Phoebi Triviaeque sacerdos, Deiphobe Glauci, fatur…
Vergil, Aeneid
-
…sub harundine plumbum. Hoc deus in nympha Peneide fixit, at illo laesit Apollineas traiecta per ossa medullas. Protinus alter amat, fugit altera nomen amantis silvarum tenebris captivarumque ferarum exuviis gaudens innuptaeque aemula Phoebes. Vitta coercebat positos…
Ovid, Metamorphoses
-
…, centumque oculos nox occupat una. Excipit hos volucrisque suae Saturnia pennis collocat et gemmis caudam stellantibus inplet. Protinus exarsit nec tempora distulit irae horriferamque oculis animoque obiecit Erinyn paelicis Argolicae stimulosque in pectore caecos condidit et profugam per…
Ovid, Metamorphoses
-
…admiratum quaesisse de deo quodnam illud esset tale monstrum, et deum respondisse vastitatem esse Italiae praecepisseque, ut pergeret protinus, quid retro atque a tergo fieret ne laboraret. Apud Agathoclem scriptum in historia est Hamilcarem Karthaginiensem, cum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…legione una Valerium legatum, in Siciliam Curionem pro praetore cum legionibus iiii ; eundem, cum Siciliam recepisset, protinus in Africam traducere exercitum iubet. Sardiniam obtinebat M. Cotta, Siciliam M. Cato ; Africam sorte Tubero…
Julius Caesar, Civil War
-
…redditas esse ; in quibus idem te hortor et rogo, quod pueri tibi verbis meis nuntiarunt, ut Romam protinus pergas et properes. primum enim ; te ; in praesidio esse volui, si qui essent inimici…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem