psalmicen
psalmĭcen, ĭnis, m. [psalmus-cano],
- a psalm-singer (eccl. Lat.), Sid. Ep. 5, 17.
psalmicen, inis, m. (psalmus u. cano), der Psalmensänger, Plur., Sidon. epist. 5, 17, 3.
psalmicen [(gl.: psalmos canens ] assiduus nunquam dabat otia plectro
psalmicen assiduus non noverat otia plectri
quo deluit olim / inclitus ille David sua crimina psalmicen et rex
pervigil suorum custos Augustinus cum pernoctantibus ~canis ante apostolicum altare praestolabatur ‥
~cines quinquaginta sint noctibus, ejusdemque numeri misse diebus
nobilis ~icinos fuit
hinc ~cines clericorum phalanges
totis noctibus ~cinas protelans excubias, genua crebro flectens
psalmĭcĕn, ĭnis, m. (psalmus, cano), celui qui chante des psaumes, qui psalmodie : Sid. Ep. 5, 17.