psalmodia
psalmōdia, ae, f. (ψαλμῳδία), das Singen von Psalmen, Hieron. epist. 108, 19 u.a. Eccl.
dum furtivis ~iae [v. l. salmodie, gl.: cantus psalmorum, ] cantibus ‥ ardens mentis desiderium dissimulare nequeantdreames
ut hymnus ipsius ‥ cum ~ia vespertinae laudis ab omnibus canatur
nec te praetereat horarum spalmodia sanctarum
fratribus ~iae [AS: ] deditis vel lectionisealm sange
unde producta penultima dicimus ‘~ia’, ‘melodia’ ut saltem ex hoc Greca esse intelligantur
de utilitate ~ie
~ia submissa in conventu ‥ non dicantur
a sange , ‥ ~ium
expletis matutinae laudis ~iis
cum jejunio divinisque orationibus in ~iis et missarum caelebrationibus
in elemosynis salmodiisque ac celebratione missarum
de his ~iis [AS: ] deditisealmsangum
gemitus cum ~iis celebrant
missis, oblationibus, ~iis, vigiliis
ad principalem ~iam in choro, unus debet sedere et alius stare, incipiendo a senioribus ‥ ad secundariam vero ~iam ‥ conventus sedet
quem fratres studio curarunt condere sancto / psalmodiis, ymnis, magno cum laudis honore
cantica, psalmodiam, collectas et litaniam / tempore nocturno reddit, canit atque diurno
canebantque ‥ hanc recognicionis ~iam: ‘cantate Domino canticum novum ‥ quia mirabilia fecit’ [] Psalm. xcvii 1
psalmōdĭa, æ, f. (ψαλμῳδία), psalmodie : Hier. Ep. 108, 19.
Sanctus Massona episcopus cum omni plebe sua Psalmodiæ canticum exorsus, mysticas laudes Domino cecinit.