puriter
puriter, purely, correctly
pūrĭter, adv., v. purus fin.
pūriter, Adv., s. pūrē.
non sunt contraria in vera ratio [sic ] ubi se sic ~iter conplectitur divina scriptura
pūrĭtĕr, (13) c. pure : Cato Agr. 112 ; Catul. 39, 14 ; 76, 19.
pūriter
adv.
- purus, purely, correctly: vitam egi, Ct.: lavit dentīs, Ct.