purificatorius
pūrĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. [purifico],
- purifying, cleansing: sanctificatio, Ambros. in Psa. 118, Serm. 16, 22.
pūrificātōrius, a, um (purifico), reinigend, Eccl.
pūrĭfĭcātōrĭus, a, um, purificatoire : Eccl.
Quatenus retrusæ in suis ergastulis, tantum facinus continua lamentatione deflentes, Purificatorio possint pœnitudinis igne decoquere.