purificus
pūrĭfĭcus, a, um, adj. [purus-facio],
- purifying (post-class.): ros, Lact. 4, 15: purificum Jovem precatus, Claud. VI. Cons. Hon. 328 (al. terrificum).
pūrificus, a, um (purus u. facio), reinigend, Iuppiter, Claud. VI. cons. Hon. 328: baptismus, id est purifici roris perfusio, Lact. 4, 15, 4.
pūrĭfĭcus, a, um (purus, facio), qui purifie : Lact. Inst. 4, 15, 4.