quadrator
quā̆drātor, ōris, m. [quadro],
- a stonecutter: marmorum, Cassiod. Ep. 2, 7.
Euclides vocitor, magnus fueram geometer: circi quadrator Archimenides ego dicor
domus Walteri le Tannur per Will’ ~em
quădrātŏr, ōris, m. , celui qui équarrit, tailleur [de pierre] : Cassiod. Var. 2, 7.