quocirca
quocirca, for which reason, wherefore, and therefore
quōcircā: (adv.), for which reason, wherefore, and therefore, 1.673.
quō-circā (separated:
- quo, bone, circa, Hor. S. 2, 6, 95; old form quōqirca; v. the letter Q), conj., for which reason, wherefore (rare but class.), Varr. L. L. 9, 59: quocirca bene apud majores nostros senatus decrevit, ut, etc., Cic. Div. 1, 41, 92: quocirca nihil esse tam detestabile, quam, etc., id. Sen. 12, 41; Verg. A. 1, 673: quocirca mecum loquor haec, Hor. Ep. 2, 2, 145; id. S. 2, 2, 135.—Relat.: QVOCIRCA EVM IN ITALIA ESSE NON LICEAT, Inscr. Mazocchi, p. 423, 43.
quō-circā, Coni., daher, demzufolge, deswegen, Varro LL., Cic. u.a. – in der Tmesis, quo, bone, circa, Hor. sat. 2, 6, 95.
~a unum ex suis membris ei adversarium immisit
~a, i. quare
omnes bonas consuetudines ‥ in domo ‥ observari diligenter instituit. ~a benedixit Dominus domui illi
~a interfectrix excitata iter illuc arripere conabatur
quo excita interfectrix iter illuc adoriebatur
quo circa nos ex hiis omnibus articulos utiles ‥ elicientes ‥
~a tuam ‥ excellenciam ‥ deprecamur
insumpsit ~a consilium ut Meldunum pergeret
quōcircā, (12) adv., cʼest pourquoi, en conséquence : Cic. CM 41 ; Div. 1, 92 ; [tmèse] quo, bone, circa Hor. S. 2, 6, 95.
quō-circā
- conj, for which reason, wherefore, and therefore: quocirca nihil esse tam detestabile, quam, etc.: Quocirca cingere flammā Reginam meditor, V.—In tmesi: quo, bone, circa, H.