reaccipere

reaccipere [ML < CL re-+accipere] , to receive or take back, regain, receive again; b (estranged wife); c (authority or status). s1249 in crastino et etiam incontinenti pro quantocunque pretio crucem a cruce signatis deponentes et ~cipientes ‥ M. Par. Maj. V 73; ponent psalteria sub natas ‥ et post prandium ibi ea ~cipient Cust. Cant. 386; 1331 quare Willelmus ‥ quondam novitius citra annum professionis sue habitum secularem ~cepit Lit. Cant. I 394 tit.; ~ceptis ‥ literis suis, reversi sunt nuncii Graystanes 12; s1152 miserabilis Anglia ‥ per ejus adventum, quasi vite paulisper spiraculum ~cepit Meaux I 133.  b s1253 Rogerus Bigod ‥ filiam regis Scotie, quam antea sinistro consilio seductus spreverat, salubriter ~cepit M. Par. Maj. V 382; qui ‥ uxorem ‥ dimissam ante baptismum propter fornicationem post baptismum vel ante ~cepit irregularis est J. Burgh PO VII 4 f. 99v; ad ista respondet H. B. ‥ dicens quod hoc videtur verius, nisi in casu ubi vassallus †ipsium [l. ipsum] feudum daret uxori sue, ut sibimet ~ciperet in dotem Upton 53.  c s1047 Edsinus autem ~cepit archiepiscopatum illum post mortem ejus AS Chr.; concesserunt, ut eo defuncto ecclesia R. ‥ jus suum ‥ ~ciperet Chr. Rams. 172; propter ~ceptam beneficii retribucionem Wycl. Sim. 92; in proximo foret venturus cum magnificencia et gloria ~cipere sibi regnum Otterb. 261; meretur ‥ ~cipere illam ‥ majoritatem Reg. Whet. I 6.