readmittere

readmittere [ML < CL re-+admittere] , to admit again, readmit; b (w. ref. to errant monk). 1300 Roberto de Neketon, pro vadiis suis a xxix die Septembris, quo die readmissus fuit ad vadia AcWardr 213. b 1327 via ‥ per quam Thomas ‥ ad suum statum possit ~i Lit. Cant. I 233; s1454 ut illi ‥ consentirent ‥ in dicti fratris regressum ‥ . sic readmissus fuit frater dictus iterum Reg. Whet. I 143.