redintegratio
rĕdintegrātĭo, ōnis, f. [redintegro],
- a renewal, restoration, repetition (mostly post-class.), Macr. S. 1, 11, 5: terrae, Ap. de Mund. p. 68, 3: corporis et virium, Arn. 7, 249: ejusdem verbi, Auct. Her. 4, 28, 38: membrorum, Tert. adv. Marc. 4, 10.
redintegrātio, ōnis, f. (redintegro), I) die Wiederherstellung, Wiedererneuerung, absol., Macr. sat. 1, 11, 5: mit Genet., terrae, Apul. de mund. 23: corporis et virium, Arnob. 7, 45: membrorum, Tert. adv. Marc. 4, 10: amoris, Serv. Verg. ecl. 2, 14. – II) die Wiederholung mit Worten, eiusdem verbi, Cornif. rhet. 4, 38: illius coniurationis, Ps. Cic. pridie quam in exil. iret 10.
quod mensis lunae sit luminis lunaris circuitas ac ~o de nova ad novam
acta est ‥ hujus kartule ~o anno Dominice incarnationis DCCCCIII
osculum ‥ ad amoris ~onem quandoque puellis ab amasiis dari convenit
est reversio ad amicum, est curatio vulnerum, est federum ~o
pro tranquillitate universitatis Parisiensis et fidei ~one
reintegracioni(v.
pro ‥ unione et reintegratione Christianorum
circa Grecorum reduccionem orientalisque ac occidentalis ecclesie ~onem
rĕdintĕgrātĭō, ōnis, f. (redintegro), renouvellement, rétablissement : Macr. Sat. 1, 11, 5 ; amoris Serv. B. 2, 14, renouvellement de lʼamour || répétition de mot : Her. 4, 38.
- 1. herstel, vernieuwing;
- 2. herhaling.