redivivus
redivivus, freshened up, used again, renewed, renovated (of old building-materials)
rĕdĭ-vīvus, a, um, adj. [v. re init.].
- That lives again (late Lat.; cf. recidivus): Christus, Prud. Cath. 3, 204.—
- II Renewed, renovated, of old building-materials used as new: redivivus rudus (opp. novum), Vitr. 7, 1: unam columnam efficere ab integro novam, nullo lapide redivivo, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147. — Subst.: rĕdĭ-vīvum, i, n., old material used again in building: quasi quicquam redivivi ex opere illo tolleretur ac non totum opus ex redivivis constitueretur, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 148; cf.: redivivum est ex vetusto renovatum, Fest. p. 273 Müll.
redivīvus, a, um (redi = re u. vivus), I) eig., v. Pers., wieder lebendig geworden, wieder aus dem Grabe erstanden, senex, Sen. exc. contr. 3, 4: Christus, Prud. cath. 3, 204. – II) übtr., v. Lebl.: wieder aufgefrischt, a) als t. t. der Baukunst, v. alten Baumaterialien, die von neuem benutzt werden, schon gebraucht, schon einmal verwendet (Ggstz. novus, vgl. griech. παλιναίρετος), lapis, Cic. II. Verr. 1, 147: rudus, Vitr. 7, 1, 3: assulae, Catull. 17, 4. – subst., redivīvum, i, n. u. redivīva, ōrum, n., schon Gebrauchtes, schon gebrauchte Baumaterialien, Cic. II. Verr. 1, 147 u. 148. – b) übh. wieder aufgefrischt, erneuert, laus Petri, Coripp. laud. Iustin. 1, 25: barbarorum excursus (Plur.), Amm. 20, 9, 7: bellorum materiae, Amm. 21, 3, 2: bella, Amm. 28, 1, 1: nebulae debitorum, wieder auftauchende, Amm. 26, 6, 17.
catacumini cadaver ‥ de porta mortis ~um [gl.: iterum vivum, ] erexit ad lumina vitaecuced reaw
somata jam ~a
neque enim aliter coelestis ejus Spiritus operatus est, quam si in terra ~o corpore suo quotidie veniret
ut regium semen ‥ possit ‥ ~o germine suscitari
in priorem statum et formam rediit miser superbus denuo ~us ac redintegratus
eum [puerum ] ‥ vagitu et motu quasi reddivivum receperunt
libens ‥ cum sua supplicatrice ‥ descendit suumque sibi ~um reddit filium post fatalitatem
[he auicule ] ~a plumarum renovatione singulis annis immutantur
ave, virgo, cujus rore / mundus ante flaccens flore / redivivo floruit
bellum horrendum instaurant, ~a [gl.: iterum inchoata, iterum viva ] certamina voti compotibus instruunt
~a flamma facem suam illuminat
anno ‥ Domini mcxxiii ‥ iterum malignitatis spiritu ~us bellorum turbo exoritur
~a inter cives et peregrinos fit exorta perniciosior altercatio
Christianitas tamen post ea qualicunque modo iterum ~a refloruit
intellectiva virtus surgit ~a [gl.: iterum viva ]
ut sit virginitas purpura, castitas rediviva [gl.: linum, restituta, ], jugalitas lanaflex
rĕdĭvīvus, (14) a, um (red, vivus), ¶ 1 qui revit, ressuscité : redivivum me senem meretrix vocat Sen. Rhet. Contr. 3, 4, les courtisanes mʼappellent un vieillard ressuscité ; redivivus Christus Prud. Cath. 3, 204, le Christ ressuscité ¶ 2 a) renouvelé, qui recommence : [guerre] Amm. 28, 1, 1, cf. 21, 3, 2 ; 26, 6, 17 ; b) utilisé de nouveau [en parl. de vieux matériaux] : Cic. Verr. 2, 1, 147 || [n. sing. et pl. pris substt ] vieux matériaux : Cic. Verr. 2, 1, 148.
- 1. weer tot leven gekomen, ook metaf. [senex];
- 2. al eerder of opnieuw gebruikt [lapis]; — subst. redivīvum, ī n gebruikt materiaal;
- 3. (Laatl.) hernieuwd [bella].
redivivus , a, um. adj.
復活。挽回。更新者。Sencx redivivus 復幼之老人。Lapis redivivus 復用之垴石。
Suggest a Translation
See an image
復活。挽回。更新者。Sencx redivivus 復幼之老人。Lapis redivivus 復用之垴石。
Suggest a Translation
See an image
CanapisRediviva , id est quæ nascitur, et non seminatur.
redivīvus
adj.,
- freshened up, used again, renewed, renovated (of old building-materials): columnam efficere novam, nullo lapide redivivo.— As substn.: quasi quicquam redivivi ex opere illo tolleretur.