redomitus
redomitus, P., resubdued, again conquered
rĕ-dŏmĭtus, a, um, Part. [domo],
- retamed, broken in again: cives redomiti atque victi, Cic. Sull. 1, 1, v. Halm ad h. 1.
re-domitus, a, um, gebändigt od. (nach Halm) von neuem bewältigt, redomiti atque victi cives, Cic. Sull. 1.
rĕdŏmĭtus, a, um, ramené à la raison : Cic. Sulla 1.
re-domitus
- P., resubdued, again conquered: cives (al. perdomiti).