reformo
reformo, to shape again, transform, metamorphose, change
Could not find reformata in Logeion dictionaries.
reformata Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of reformo
rĕ-formo, āvi, ātum, 1, v. a., to shape again, remould, transform, metamorphose, change (not ante-Aug.).
- I Lit.: sed preme, quicquid erit, dum, quod fuit ante, reformet, i.e. until she resumes her first shape, Ov. M. 11, 254; cf. id. ib. 9, 399: rursus in facies hominum tales figuras, Ap. Met. 3, 23, 20; aliquem in alienam personam, id. ib. 11, 30, 15; hunc (asinum) ad homines, id. ib. 11, 16, 7; corpus humilitatis nostrae, Vulg. Phil. 3, 21: claudorum pedes ad officium gradiendi, Lact. 4, 26, 1.—
- II Trop.
- 1 To change, alter: divinae providentiae fatalis dispositio subverti vel reformari non potest, Ap. Met. 9, 1, 22; sententias in pejus, Dig. 49, 1, 1: cum Themistocles ruinas patriae in pristinum habitum reformaret, Val. Max. 6, 5, 2 ext.—
- 2 Pregn., to amend, reform; of persons: (quadragenarius pupillus) non potest reformari, Sen. Ep. 25, 1: sed reformamini in novitate sensūs vestri, Vulg. Rom. 12, 2.— Of things: imitari proposita et ad illa reformare chirographum, Sen. Ep. 94, 51: mores depravatos, Plin. Pan. 53, 1; so, solutam et perditam disciplinam, Eum. Pan. Const. 2. —
- 3 To restore, re-establish: pacem, Eutr. 9, 20.
re-fōrmo, āvī, ātum, āre, I) umgestalten, umbilden, verwandeln, 1) eig.: Iolcus reformatus in annos primos, Ov.: dum, quod fuit ante, reformet, bis sie die erste Gestalt wieder annimmt, Ov.: hunc r. ad homines, wieder menschliche Gestalt geben, Apul.: figuras in facies hominum, Apul. – 2) übtr.: a) übh., umändern, abändern, sententias in peius, ICt. – b) prägn., verbessern, mores depravatos ref. et corrigere, verbessern u. veredeln, Plin. pan.: solutam disciplinam, Eumen. – II) zurückgeben, wieder zustellen, spät. ICt. – III) wiederherstellen, templum, Solin. 40, 5: vias, Capit. Pertin. 9, 2: ruinas patriae in pristinum habitum, Val. Max. 5, 5. ext. 2: quae subitā irruptione direpta fuerant et incensa, statum in veterem, Treb. Poll. trig. tyr. 5, 4: pacem Galliae, Eutr. 9, 20.
See: reformare
rĕfōrmō, (14) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 rendre à sa première forme, refaire : Ov. M. 11, 254 ¶ 2 rétablir, restaurer : Val. Max. 6, 5, 2 ¶ 3 [fig.] réformer, améliorer, corriger : Sen. Ep. 25, 1 ; 94, 51 ; Plin. Min. Pan. 53, 1.
- 1. (Ov.) omvormen, veranderen;
- 2. (Plin. Min.) verbeteren [mores depravatos];
- 3. (in de oude toestand) herstellen [ora; mores].
re-fōrmō —, ātus, āre,
- to shape again, transform, metamorphose, change: dum, quod fuit ante, reformet, i. e. resumes her first shape, O.