refractarius
rē̆fractārĭus, a, um, adj. [refringo],
- stubborn, obstinate, refractory: contumaces ac refractarios, Sen. Ep. 73, 1.
refrāctārius, a, um (refragor), widerhaarig, halsstarrig, ungeschmeidig, Sen. ep. 73, 1.
si ~ius sit hic colonus et litem continuare voluerit, sciat sibi penam prestitutam
rĕfrāctārĭus, (16) a, um (refringo), casseur dʼassiettes, querelleur : Sen. Ep. 73, 1.