About

Menu

refragari

refragari [CL], ~are [ML] , (absol.) to act or be in opposition, to oppose, resist, (also w. ref. to words or speech) to speak or militate against, refute; b (w. dat. of person or thing opposed or resisted); c (trans. or absol.). quem Deus infidum caeli clamavit ab arce: / “quid me persequeris dura cum calce refragans” Aldh. CE 4. 2. 6; mare furit, venti ~antur, imber imminet Bede Luke 436D; te degenerem ‥ dixisse me non denego, et reprobam, atque tante gratie expertem ut nec tu ~ari queas approbare contendo Eccl. & Synag. 56; si quis ~averit vel resistat (Quad.) GAS 191; tantus ‥ fuit consensus, non ~ante etiam patre Th. Wigornensi antistite, ut ‥ W. Malm. GP III 120; ut ‥ inutilis scribentium censeatur auctoritas, ubi sententia potior ~atur J. Sal. Pol. 637C (= Siccav. PN 131).  b plurima ‥ participia tempore praesenti spondei legibus non ~antur, sed suffragantur, ut dicens, ducens, vivens ‥ Aldh. PR 114; ipsa ‥ verba tam indocte quam furtive inserta, et plane temporum ac rerum rationi ~antia Gosc. Lib. Mild. 3; qui recte legi vel justo judicio ~abit [v. l. ~averit], reus habeatur erga eum cui pertinebit (Quad.) GAS 321; rex epistolam ‥, quia sue voluntati ~ari viderat, occulendam putavit W. Malm. GP I 57; huic conclusioni ratio ~atur Alb. Lond. DG 6. 11; omnia ‥ que nec legi divine nec legi nature ~ant Ockham I. & P. 5.  c eum nobis imitari libet, ~ari non licet P. Blois Serm. 770A.

Saved

Recent