regmen
regmen, s. regimen.
Regimen, ut
Tegmenpro
Tegimen. Walafridus Strabo de SS. Martyr. Hyensibus, tom. 1. Jan. pag. 237 :
Quique fuit pridem patriæ per Regmina princeps, Nomine pro Christi est factus tunc verna minoris.
Et pag. 311 :Pontificalis apex, meritorum munere clarus Ecgfridus enituit, Sanctorum Regmina servans.
Usus etiam est Auctor Vitæ S. Guthlaci in soluta oratione, tom. 2. Aprilis pag. 38 :Frater erat quidam sanctæ sub Regmine cellæ, Ad sæculum illustris, dictus cognomine Merchdof.
Athelwaldo Regi orientalium Anglorum rite Regmina regenti.