regnatrix
regnatrix, ruling, imperial
regnātrix, īcis, adj. f. [regnator],
- ruling, reigning, imperial: in domo regnatrice, Tac. A. 1, 4.
rēgnātrīx, trīcis, f. (Femin. zu regnator), attrib., herrschend, Herrscher-, domus, Tac. ann. 1, 4. – übtr., regn. fides, Poëta in Nov. collect ed. Mai. 5, 170.
si illud insigne regium aliqua ‥ violentia concussum corruerit, suo ~ix [sc. anima ] solio humi dejecto, utrumne exsulabit?
vera putat fari ‥ maritus, / non recolens anima quod femina quelibet Eva / regnat regnatrix hominum, scelerumque paratrix
rēgnātrīx, (16) īcis, adj. f. , [famille] régnante, impériale : Tac. Ann. 1, 4.
rēgnātrīx īcis, adj.f
- regnator, ruling, imperial: domus, Ta.