relanguesco
relanguesco, to sink down, grow languid, become faint
Could not find relanguescit in Logeion dictionaries.
relanguescit Verb: present active indicative 3rd singular of relanguesco
rĕ-languesco, gŭi, 3, v. inch. n., to sink down fainting; to grow languid or faint (class. but rare).
- I Lit.: (soror) Imposito fratri moribunda relanguit ore, Ov. M. 6, 291.—
- 2 Transf., of the wind, to sink, slacken, lull, abate, Sen. Q. N. 5, 8, 3.— Of a star, to grow dim, Plin. 37, 9, 51, § 134.—
- II Trop., to become enfeebled or relaxed, to relax: quod iis rebus relanguescere animos eorum et remitti virtutem existimarent, * Caes. B. G. 2, 15: quod autem relanguisse se dicit, that he has relaxed (in his enmity), * Cic. Att. 13, 41; cf.: animo relanguit ardor, Ov. Am. 2, 9, 27: ut taedio impetus relanguescat regis, Liv. 35, 44 (relanguerat, v. l. for elanguerat, Tac. H. 1, 46): si prima indignatio relanguescat, id. ib. 1, 33.
re-languēsco, languī, ere, ermatten, erschlaffen, I) physisch, v. Pers., matt hinsinken, Ov. met. 6, 291. – v. Winde, nachlassen, Sen. nat. qu. 5, 8, 3. – v. Sternen, matter werden, erblassen, Plin. 37, 134: so v. Farben (Ggstz. incitari), Sen. nat. qu. 1, 3, 13. – II) übtr., geistig od. moralisch, a) erschlaffen = verweichlichen, iis rebus relanguescere animos, Caes. b. G. 2, 15, 4. – b) erlahmen, verrauchen, erkalten = nachlassen, taedio impetus relanguescit regis, Liv. 35, 45, 5: animo relanguit ardor, Ov. am. 2, 9, 27: auditorum intentio relanguescit, Plin. ep. 2, 19, 4: si prima indignatio relanguescat, Tac. hist. 1, 33: relanguisse se dicit, sein Groll sei ziemlich verraucht (= er sei nicht mehr so unwillig auf den Sohn), Cic. ad Att. 13, 41, 1.
rĕlanguēscō, (14) gŭī, ĕre, intr. [usité souvent au pf.], sʼaffaisser [mourant] : Ov. M. 6, 291 || sʼaffaiblir : Cæs. G. 2, 15, 4 ; Ov. Am. 2, 9, 27 ; Liv. 35, 44 || se calmer : [en parl. dʼune pers.] Cic. Att. 13, 41, 1 ; [en parl. du vent] Sen. Nat. 5, 8, 3 ; pâlir [étoile] : Plin. 37, 134.
- 1. verslappen, zwakker worden; ➤ moribunda relanguescit; venti relanguescunt;
- 2. (metaf.) afnemen, verslappen; ➤ taedio impetus relanguescit regis (Liv.); animo relanguit ardor (Ov.); relanguisse se dicit hij zegt dat zijn wrok aanzienlijk verminderd is.
re-languēscō guī, ere,
- inch, to sink down, grow languid, become faint: (soror) moribunda relanguit, O.—Fig., to become enfeebled, be relaxed, relax, weaken: quod relanguescere animos eorum existimarent, Cs.: quod autem relanguisse se dicit, that his passion has subsided: ut taedio impetus relanguescat regis, L.