relativus
rĕlātīvus, a, um, adj. [refero],
- having reference or relation, referring, relative (post-class.), Arn. 7, p. 221: qualitas, Mart. Cap. 5, § 451: appellatio, Aug. Trin. 5, 16.— In gram.: pronomen, Prisc. p. 1063 sq. P.— Adv.: rĕlātīvē, relatively: vicinus et amicus relative dicuntur, Aug. Trin. 5, 71.
relātīvus, a, um (refero), sich beziehend auf etwas, bezüglich, Augustin. u.a.: nomen, pronomen, Prisc.
qui sanctorum celebravit / festa relativo gaudet honore frui
suo quemque donat pare / duo nectens diva, / duos gaudet inflammare / face relativa
hic est amor relativus, / idem est demonstrativus / divine dulcedinis
amore ~o quasi filius patrem cepit amplexari
vestra epistola ~a ‥ per harum bajulum nobis ‥ transmittenda
sua preclara merita ‥ premiis et ~is favoribus compensantes
quod parte ex vestra ~a affeccio nequaquam claudicet
aut si servo et filio vestro scribitis, cur quod destruere non potestis per oppositam negationem, subvertere tentatis per ~am oppositionem?
non enim coepit esse unquam Pater, eo quod consubstantialis quidem ei est productio Filii, ~a vero praedicatio Patris
alia [appellativa ] ~a, ut tantus, talis, tot
þonne byð se quis ~um,þaet ys edlesendlic
siquidem ~a dictio est que significat rem, ut de qua precessit sermo, vel cogitatio
prout vero ~um est, pronomen est et differt relacio hujus a relacionibus aliorum
quedam sunt ~a que sic significant unum quod connotant aliud existere
si inter duos numeros numeri ceciderint secundum proportionem unam se continuatim sequentes cadent totidem numeri inter omnes duos numeros eadem proportione ~os
numerorum ~orum alii procedunt ordinate secundum medietatem triplicem, alii vero minime
iterato proportiones ~e alio modo considerantur
unde et hoc ~um ‘qui’ vel ‘que’ quandoque dicitur facere personalem relationem, quandoque simplicem
similiter est dubitacio de hoc sermone ‘iste vixit centum annos et eo amplius’. ad quod refertur hoc pronomen ‘eo’? ‥ cujus solucio est quod ~um refertur ad spacium centum annorum
‘salus nostra est Christus, Christus eciam nos redemit’, in quo loco ‥ ~um potest apercius imponi
facta relativum [v. l. relaturum ] bonitas se sperat habere
rĕlātīvus, a, um (refero), relatif (à) : Arn. 7, 13 || relatif [en t. de gramm.] : Prisc. Gramm. p. 1063.
Honos Relativi est ad alterum generis, apud Arnobium lib. 7. Utuntur S. Augustinus lib. 5. de Trinit. cap. 16. Martianus Capella lib. 4. et alii recentiores, tum Grammatici, tum Logici, sine numero.
Vice relativa, id est, vice compensationis
Nos autem in recompensationem et commutationem ejusdem vineæ, quandam portionem vineæ,.... vice Relativa, eis et ipsi ecclesiæ tradidimus.