relative
rĕlātīvē, adv., v. relativus fin.
relātīvē, Adv. (relativus), beziehungsweise, relativ, Augustin. de trin. 5, 11 u. 12. Mart. Cap. 4. § 372.
quod ‥ memoria vel intelligentia vel voluntas dicitur, ad aliquid ~e dicitur
eadem predicatur ~e, ut cum dicitur ‘Pater est similis Filio’
pulsus ‥ in principio debilis ‥ post addit in fortitudine et magnitudine non autem absolute sed ~e respectu motuum paroxismorum
incomplexa opposita ~e sunt nomina relativa que non possunt de eodem secundum idem respectu ejusdem verificari. exemplum est de ‘equali et inequali’
juris peritis Francie ~e talem posuit casum
propheta ‥ non dixit legem quam ipse promulgavit esse jus regis, sed ~e dixit eam esse jus regis qui imperaturus erat filiis Israel
rĕlātīvē (relativus), relativement : Aug. Trin. 5, 11.
Ut Relative fertur, Uti Relative percontatur.