remandare

remandare [LL] 1 to send (something) in response. fecit proclamari quod omnes equos habentes illos a patria ~arent Ad. Mur. Chr. 164. 2 to remit, remand: a (person to prison); b (brief to chancery to be annulled); c (statement of case to court). a 1277 W. venit ‥ et noluit ponere se super hundredum de D., in quo hundredo fuit captus, ideo re[mandetur] pri[sone] Gaol Del. 71 r. 12; P. venit et trahit ad warentam J. de H., ideo re[mandetur] pri[sone] Ib..  b istud breve non fuit ~atum nec quassatum sed stat robore pro voluntate populi Ann. Lond. 240.  c 1497 quod loquela predicta in curiam predicti manerii ‥ ~etur et remittatur Entries 244ra. 3 to send back (a message or instruction), send back word, send in answer: a (w. acc.); b (w. acc. & inf. or sim.); c (w. quod, ut, or indir. qu.); d (absol.). a 1227 rogantes ‥ quatinus ‥ voluntatem et beneplacitum ~are dignemini AncC 3/109; Haroldus ‥ predictas cum Willelmo duci ~asset excusationes M. Par. Maj. I 538; c1258 per eum ~are vestri beneplaciti voluntatem RL II 134.  b cum ea que miserat aviditate magna suscepissent, ei ~ari jusserunt ad illum suscipiendum se paratos fore quandocunque vellet venire Fl. Worc. I 184; rogavit abbatem ‥ ut sibi et sociis suis refectionem ‥ procuraret. ille autem non adesse sufficientiam panum ‥ ~avit Chr. Rams. 116; comes vero remandavit ei se bona fide observaturum omnia que ei promiserat G. Hen. II II 20; ~atum ‥ est Pirro a senatu, eum cum Romanis pacem habere non posse Flor. Hist. I 51.  c c798 si ullatenus possis inpetrare, ut nostrum fiat conloquium, interim dum in proximo erimus, ~a mihi Alcuin Ep. 150; per praesentem quemquam internuntium quid super his facturi estis ~ate Enc. Emmae III 3; 1255 quod cum domino suo hoc scire fecisset dominus suus ei ~avit quod non permitteret ipsum W. aliquam districcionem super ipsum facere SelPlForest 26; s1296 rex Scocie ‥ misit regi Anglie literas deprecatorias pro pace tractanda, qui ei benigne ‥ ~avit ut ad villam de Brithin ‥ veniret Eul. Hist. III 161; rex Anglie ‥ ~avit ei [sc. regi Willelmo] ut sibi filium ‥ transmitteret Plusc. VI 43.  d rex ‥ primoribus civitatis jurare sibi fidelitatem mandavit. at illi ~averunt ei dicentes ‥ Ord. Vit. IV 4 p. 179. 4 to repeat (a command or precept); b (w. ref. to Is. xxviii 10, 13). consilium ‥ meum de hac re illi mando, et vobis ~o quod mandavi per domnum Girardum, fratrem nostrum Anselm (Ep. 164) IV 37; propter nos mittens et remittens, mandans et ~ans, quod qui tangeret nos tangeret pupillam oculi sui H. Bos. Thom. IV 24; his [sc. uvis] expletis, ~avit sanctus suis jejunium triduanum (Brendanus 52) VSH I 126.  b ipsi subsannantes irrident nos: ‘manda ~a’ Ailr. Serm. 1. 26. 214; 1188 sane juxta prophetam qui ait, ‘expecta, ~a’, sub paterne castigacionis verberibus speravimus et expectavimus Ep. Cant. 184; similes illusoribus qui, ut ait Ysaias, deridendo ludificant, dicentes, ‘manda ~a, manda ~a’ Avesb. f. 95b (= Wals. HA I 243). 5 to send (further instruction cancelling a former command). 1262 ~atum est Herefordiensi et Exoniensi episcopis et abbati Westmonasterii quod non est necesse quod veniant ad regem ‥ sicut rex eis mandavit Cl 177.