remando
rĕ-mando, āre, v. a. (late Lat.).
- To send back word, to notify in return, Eutr. 2, 13; Cassiod. Hist. Eccl. 10, 12.—
- II To repeat a command: manda, remanda, Vulg. Isa. 28, 10; 13.
rĕ-mando, ĕre, v. a.,
- to chew over again, to chew the cud, ruminate (post-Aug.): Pontici mures simili modo remandunt, Plin. 10, 73, 93, § 200: taedium scripta et lecta saepius revolvendi et quasi eundem cibum remandendi, Quint. 11, 2, 41.
1. re-mando, (āvī), ātum, āre, zurück- (dagegen-) sagen lassen, erwidern, alci, Eutr. 2, 13. Cassiod. hist. eccl. 10, 12: manda remanda, Vulg. Isai. 28, 10 u. 13.
2. re-mando, ere, wiederkäuen, quasi eundem cibum, Quint. 11, 2, 41: absol., Plin. 10, 200.
1 rĕmandō, āre, tr., notifier en réponse : Eutr. 2, 13.
2 rĕmandō, ĕre, tr., remâcher, ruminer [pr. et fig.] : Plin. 10, 200 ; Quint. 11, 2, 41.