About Report a problem

Menu

reticentia

reticentia, a keeping silent, silence, reticence

Could not find reticentiae in Logeion dictionaries.

reticentiae Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine dative singular, Noun: feminine nominative plural of reticentia

See reticentiae in Morpho

rĕtĭcentĭa, ae, f. [reticeo],
  • a keeping silent, silence (rare but good prose): quid taces? enicas me miserum tuā reticentiā, Plaut. Merc. 5, 2, 52 (893); Pac. ap. Non. 1, 31 (Trag. Rel. p. 94 Rib.): posterorum, Cic. Phil. 14, 12, 33: a jurisconsultis etiam reticentiae poena est constituta (viz. as to a defect in a thing sold), id. Off. 3, 16, 65.—
  • II In rhetor.,= aposiopesis, a pause in the midst of a speech, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 54; 57.

Saved

Recent