retia
rētĭa, ae, v. rete init.
rētia, ae, f. (Nbf. v. rete) = δίκτυον, das Netz, Garn, Plaut. bei Prisc. 7, 55 (aber in ders. Stelle Plaut. rud. 900 die Hdschrn. und Ausgg. retia als Akk. Plur.). Amm. 16, 2, 12. Schol. Iuven. 8, 208. Itala Matth. 4, 18 u. 20 a. (s. Rönsch Itala p. 259).
1 rētĭa, pl. de rete.
2 rētĭa, æ, f. , filet : Pl. Rud. 900, dʼaprès Prisc. Gramm. 7, 55 ; Amm. 16, 2, 12 ; Schol. Juv. 8, 208.
Sed dominus Pontifex accipitLaurentius in Amalthea :xx. sol. in nocturnis stationibus, quando accendunturRetia , et in diurnis quando accenduntur candelæ.
ex Vocabulario Ecclesiastico. Vide Pharus.Retia , æ, Retiaculum, parvum rete, et gradus parvus altaris,