revera
rēvērā, v. res, II. A.
rē-vērā, s. rēsno. II, A.
erat enim ~a talis cujus Deo devotae conversationis non solum exitus, sed et introitus et processus, sit jure sequendus
nec dubium remansit ‥ quin aliquis ‥ citius esset moriturus ‥ . quod re vera ita contigit
~a, sine dubio
sed humilis est et ~a bonus homo
que sanctorum prophetia ita ~a completur(
virgo ‥ per phantasias magicas in equinum animal versa ‥ videbatur ut ~a equa esse, non puella, putaretur
alii tres cognoscunt quod ~a fuerunt ibi cum Samuele ‥ ad faciendum ei seisinam suam, set nichil ibi robaverunt
quasi pro patria pugnatura, re autem vera hanc expugnatura suscepit
ut is dictitabat Christianitatis instinctu, sed ~a invidie obtentu
castellum suum quod ~a spelunca latronum erat
videntes ad modum scopuli paulisper a ponto erecti, ~a tamen quid esset ignorantes, audacter ‥ accesserunt(
quia nomen boni pastoris, quo hactenus semper caruit, cum sit ~a ‥ notorie mercenarius, fallaciter nititur usurpare
nichil plane deerat quod ‥ phisicorum studia potuere. sed ~a, quicquid artis erat ‥ cassum facile videbatur et inane
~a [gl.: i. utique, veraciter ] grande stat intervallum ‥ inter divinae dilectionis munificentiam et infimi amoris diligentiam
re vera autem angelorum fuere spiritus qui me ad caelestia ‥ praemia vocare venerunt
~a quisquis Ylario alicujus hereseos notam imponit, multos orthodoxos patres ‥ ejusdem erroris macula involvit
~a tempore regis R. predictus H. utlagatus fuit per sectam cujusdam L. sororis ipsius R.
rēvērā (11) ou rē vērā, réellement, en effet, v. res : Cic. Div. 1, 82 ; Leg. 2, 36.