reverbero
reverbero, to repel, cause to rebound
rĕ-verbĕro, āre, 1, v. a.,
- to strike back, repel, cause to rebound (post-Aug.): sic veneficiis corpus induruit, ut saxa reverberet, Sen. Contr. 1, 3, 11: Indus saxis saepe impeditus quīs crebro reverberatur, Curt. 8, 9, 7: reverberato lapide, Amm.24, 4, 28: ut humus molliter cedat nec incrementa duritiā suā reverberet, Col. 3, 13, 7: usque adeo ut radios omnis nostri tuoris splendore reverberent, Ap. Deo Socr. p. 48, 3: hinc vi reverberante ventorum, Amm.22, 15, 7. —
- II Trop.: iram Fortunae, Sen. Clem. 2, 5, 4; Claud. Mam. Stat. An. 1. 27; cf. Amm.22, 15, 7.
re-verbero, āre, zurückschlagen, zurückwerfen, zurückprallen (abprallen) machen, Passiv reverberari, zurückprallen, abprallen, a) eig.: sic veneficiis corpus induruit, ut saxa reverberet, Sen. contr. 1, 3, 11: Indus saxis saepe impeditus, quis (= quibus) crebro reverberatur, an denen er anprallt, Curt. 8, 9 (30), 7: reverberato lapide, zurückgeprallt, Amm. 24, 4, 28: ut humus molliter cedat nec incrementa duritiā suā reverberet, Colum. 3, 13, 7: ut radios omnes tuoris nostri splendore reverberent, Apul. de deo Socr. 11: hinc vi reverberante ventorum, Amm. 22, 15, 7. – b) übtr., omnem Fortunae iram, Sen. de clem. 2, 5, 5: reverberata utique affectuum disparilitate anima tua ab eius anima quodam modo resiliret, Claud. Mam. de stat. anim. 1, 27.
See: reverberare
rĕverbĕrō, (14) āre, tr., repousser, refouler, faire rebondir : Sen. Rhet. Contr. 1, 3, 11 ; Curt. 8, 9, 7 || réfléchir des rayons : Apul. Socr. 11 || [fig.] Sen. Clem. 2, 5, 4.
reverbero , as, are.
反鞭人。復鞭。Humus duritie sua radices reverberat 土硬根曲。
Suggest a Translation
See an image
反鞭人。復鞭。Humus duritie sua radices reverberat 土硬根曲。
Suggest a Translation
See an image
re-verberō —, —, āre,
- to repel, cause to rebound: Indus saxis reverberatur, Cu.