revestio
rĕ-vestĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a.,
- to clothe again (late Lat.), Tert. adv. Marc. 5, 129; id. Res. Carn. 42 fin.; trop., Dracont. Hexaëm. 1, 629.
re-vestio, īvī, ītum, īre, wieder bekleiden, Tert. adv. Marc. 5, 5 extr. u.a. – ➳ Imperf. revestibat, Fulgent. ed. Helm p. 159, 22.
quid est aetas? ~io terrae, maturitio frugum
rĕvestĭō, īre, tr., vêtir de nouveau : revestitus Tert. Res. 42, vêtu de nouveau (fig.).
investituraseu missione in possessionem exsolvitur. Chartul. Floriac. fol. 188. v° :
Pertinent etiam ad ipsum majorem Revestiones et bonagia.Vide in Revestire 1. et mox Revestitura.