About
Menu

revomere

revomere [CL], to vomit up or spew back or again; b (fig.). Jona ‥ in ventre ceti ‥ latuit et ‥ belua portante eumque ~ente ad gentem ad quam mittebatur delatus fuit Eccl. & Synag. 105.  b unde David, quem per luxuriam dulciter absorbuit, per penitentiam perforatus ~uit Hon. Spec. Eccl. 937C; nisi sanctos revomat carcer tenebrarum / quas homo †permeruit [MS: promeruit] gustum per amarum Garl. Epith. III Summa 27.

Saved

Recent