revolare

revolare [CL] 1 to fly back; b (transf. or fig.). cantus ‥ avium et plausus alarum in celum ~antium W. Malm. GP III 109; nisus ‥ consuetudinem oblitus avolandi et ~andi W. Cant. Mir. Thom. V 20; hec ‥ dixit domini angelus et postea ~avit ad celos Holy Rood-Tree 45.  b semel de arca, id est ecclesia, evolitantes ‥ nusquam ad eam puro corde ~astis Gildas EB 95; his ‥ sacrificiis purgata ‥ anima ab hac aerumnosa vita ~abit [ad quietem] et intrabit in gaudium Domini Alcuin Didasc. 946B; tempore orationis non invenio cor meum. ‥ ita avolat, ~at, excurrit ‥ et recurrit Bald. Cant. Serm. 9. 11. 420. 2 to rush back, return in haste. rex aliger amator ‥ Uuiltoniam ~avit Gosc. Wulfh. 3; quis ‥ ei compatietur qui, semel solutus a vinculis, ~at ad cathenas J. Sal. Pol. 751D; religionis habitum sumens ‥ a stabilitate resiliens ‥ de claustro ad seculum ~avit Ep. P. Blois 88. 276C.