revolvo
revolvo, to roll back, unroll, unwind, revolve, return
- I Lit.
- A In gen.: Draco revolvens Sese, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: (pelagus) gelidum ab imo fluctum revolvit in partem superiorem, Col. 8, 17, 1: fluctus (hibernus auster), Tac. A. 6, 33: retro Aestum (ventus), Sen. Agam. 487: retro sua fila (Sorores), id. Herc. Fur. 182; cf.: inmites scis nulla revolvere Parcas Stamina, Stat. Th. 7, 774: lapidem, Vulg. Matt. 28, 2. — Poet.: (pontus) aestu revoluta resorbens Saxa, i. e. from which the waves are rolled back, Verg. A. 11, 627: addiderat Civilis obliquam in Rhenum molem, cujus objectu revolutus amnis adjacentibus superfunderetur, Tac. H. 5, 14: rursus perplexum iter omne revolvens Fallacis silvae, going over again, Verg. A. 9, 391: revoluta aequora, id. ib. 10, 660 Wagn. —
- b Mid., to come or go back, to revolve, return, etc. (syn. revertor): itaque revolvor identidem in Tusculanum, Cic. Att. 13, 26, 1: ter sese attollens cubitoque annixa levavit: Ter revoluta toro est, fell back, sank back, Verg. A. 4, 691: spissā jacuit revolutus harenā, id. ib. 5, 336: revoluta rursus eodem est, Ov. M. 10, 63 (a little before: relapsa est).— Poet., of returning time: dies, Verg. A. 10, 256: saecula, Ov. F. 4, 29; cf.: centesimā revolvente se lunā, Plin. 18, 25, 57, § 217: saecula revolvuntur, Claud. Phoen. 104.—
- B In partic., to unroll, turn over, read over, repeat (not ante-Aug.; syn. verso): tuas adversus te Origines revolvam, Liv. 34, 5: taedium illud et scripta et lecta saepius revolvendi, Quint. 11, 2, 41: cum loca jam recitata revolvimus irrevocati, Hor. Ep. 2, 1, 223: antiqua, Sil. 8, 49; Mart. 6, 64, 15; 11, 1, 4.—
- II Trop.
- A In gen.: in iis, quae denominata sunt, summa paupertas in eadem nos frequentissime revolvit, leads back, Quint. 12, 10, 34: iterum revolvere casus Iliacos, to go through again, to undergo or experience again, Verg. A. 10, 61.—
- b Mid., to return to any thing; with in: in eandem vitam te revolutum denuo Video esse, Ter. Hec. 691; cf.: in luxuriam, Just. 30, 1, 7: in metus, Sen. Thyest. 418: in ista, Ov. M. 10, 335: animus in sollicitudinem revolutus est, Curt. 4, 10, 31: iterum in pejora revolvi, Sil. 14, 174: rursus in veterem fato revoluta figuram, Verg. A. 6, 449.— With ad: omnia necessario a tempore atque homine ad communes rerum et generum summas revolventur, Cic. de Or. 2, 31, 135: ad patris revolvor sententiam, id. Ac. 2 (Luc.), 48, 148: ad ejus causae seposita argumenta revolvi nos oportet, id. de Or. 2, 30, 130: ad illa elementa, id. Rep. 1, 24, 38: ad dispensationem annonae, Liv. 4, 12 fin.: ad vana et totiens irrisa, Tac. A. 4, 9: ad memoriam conjugii et infantiam liberorum, id. ib. 11, 34: ad vitia, id. ib. 16, 18: ad irritum (labor et victoria), id. H. 3, 26: rursus ad superstitionem, Curt. 7, 7, 8.— With adv.: primum eodem revolveris, Cic. Div. 2, 5, 13: eo, quo minime volt, revolvitur, id. Ac. 2 (Luc.), 6, 18: cum majore periculo eodem revolvuntur, Cels. 7, 26, 2; cf.: eo revolvi rem, ut, etc., Liv. 5, 11.—
- B In partic., to relate again, repeat; to brood or reflect upon (not anteAug.): sed quid ego haec nequicquam ingrata revolvo? Verg. A. 2, 101: facta, Claud. Laud. Stil. 1, 35: dicta factaque ejus secum, Tac. Agr. 46: iras in animo, id. A. 4, 21; 3, 18: visa, Ov. F. 4, 667 (with secum jussa refert): curas (animus), Sen. Oedip. 764 (with repetit metus).
- 1. terugrollen, terugwentelen, terugwikkelen [fila weer oprollen]; ➤ revoluta aestu saxa; molis obiectu revolutus amnis;
- 2. (boekrollen e.d.) weer openrollen, weer opslaan [librum; loca iam recitata];
- 3. (metaf.) herhalen [iras opnieuw aanwakkeren; iter nogmaals afleggen; casūs iterum opnieuw doorstaan; fata opnieuw vertellen];
- 4. (poët.; postklass.) herhalen, weer overdenken [visa; dicta factaque alcis; curas];
- 5. pass. en se ~ (a) terugrollen, zich terugwentelen, terugstromen; ➤ revoluta aequora terugrollende zee; amnis se revolvens; draco se revolvens; (b) (poët.) terugvallen, terugzinken [toro op bed]; ➤ revolutus equo van het paard afgerold; (c) (poët.) afrollen, voorbijgaan; ➤ revoluta saecula; (d) (poët.; postklass.) (v. hemellichamen) in een kringloop terugwentelen, terugkeren; ➤ revoluta dies; luna se revolvens; (e) terugvallen in, opnieuw terechtkomen in (m. ad; in m. acc.) [ad vitia opnieuw vervallen; in eandem vitam; in veterem figuram terugveranderd worden]; (f) terugkomen op (m. ad; in m. acc.) [ad illa elementa; ad memoriam coniugii weer aan zijn huwelijk denken; in ista; eodem]; ➤ res eo revolvitur ut het komt zover dat.
翻覆。顚倒。復起。— vulnera 述受之傷。述醜事。—librum 玩書。— casus 復遭災難。— antiqua 玩古典。Eodem revolveris 汝重複言耳。Revolvi ad sententiam ejus 亦歸彼之意見。
Suggest a Translation
See an image
- to roll back, unroll, unwind, revolve, return: draco revolvens Sese, C. poët.: revoluta pensa (sunt), V.: (pontus) aestu revoluta resorbens Saxa, i. e. from which the waves are rolled back, V.: iter omne, traverse again, V. —Pass, to be brought back, come again, fall back, return: revolvor identidem in Tusculanum: Ter sese attollens . . . Ter revoluta toro est, sank back, V.: revolutus equo, tumbling backwards, V.: revoluta rursus eodem est, O.—Of time: dies, V.: Saecula, O.—Of a writing, to unroll, turn over, read over, reperuse, repeat: tuas adversus te Origines, L.: loca iam recitata, H.—Fig., to endure anew, experience again: casūs Iliacos, V.—Pass, to come again, be brought back, return, recur, fall back: in eandem vitam te revolutum esse, T.: in ista, O.: animus in sollicitudinem revolutus est, Cu.: ad patris revolvor sententiam: ad eius causae seposita argumenta: ad dispensationem inopiae, be forced, L.: rursus ad superstitionem, Cu.: eodem: eo revolvi rem, ut, etc., L.—To go over, repeat, think over, bring back to mind: quid ego haec nequiquam ingrata revolvo? V.: facta dictaque eius secum, Ta.: visa, O.
-
…, abducere divinationem eamque ita definire divinationem esse earum rerum praedictionem et praesensionem, quae essent fortuitae. Primum eodem revolveris. nam et medici et gubernatoris et imperatoris praesensio est rerum fortuitarum. num igitur aut haruspex aut augur aut…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…miserum Cn. Pompeium, qui tanta gloria sit orbatus, omnis denique miseros, qui hac luce careant. Revolveris eodem. sint enim oportet, si miseri sunt ; tu autem modo negabas eos esse, qui mortui essent…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, iudicium tollit incogniti et cogniti ; ex quo efficitur nihil posse conprehendi. ita inprudens co quo minime volt revolvitur. Quare omnis oratio contra Academiam suscipitur a nobis, ut retineamus eam definitionem quam Philo voluit evertere ; quam…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…Et quo sit earum stellarum admirabilior aspectus, has inter veluti rapido cum gurgite flumen torvus Draco serpit supter supraque revolvens sese conficiensque sinus e corpore flexos. eius cum totius est praeclara species tum in primis aspicienda est figura capitis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…videbuntur requiremus. Optume inquam, sed quid Catulus sentit, quid Hortensius Tum Catulus Egone inquit, ad patris revolvor sententiam, quam quidem ille Carneadeam esse dicebat, ut percipi nihil putem posse, adsensurum autem non percepto id…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…neutrum, metuo ne turbem et inruam in Drusum. intemperans sum in eius rei cupiditate quam nosti. itaque revolvor identidem in Tusculanum. quidvis enim potius quam ut non hac aestate absolvatur. ego, ut tempus est nostrum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…totiens eius verbi litterae sunt cogitatione conquirendae ; nec quotiens causa dicenda est, totiens ad eius causae seposita argumenta revolvi nos oportet, sed habere certos locos, qui, ut litterae ad verbum scribendum, sic illi ad causam…
Cicero, de Oratore
-
…; contraque, quae pro reo dicentur, omnia necessario a tempore atque homine ad communis rerum et generum summas revolventur. Atque haec forsitan homini non omnia, quae sunt in natura rerum, celeriter animo comprehendenti permulta videantur ,…
Cicero, de Oratore
-
…, Nec vero, inquit Africanus, ita disseram de re tam inlustri tamque nota, ut ad illa elementa revolvar, quibus uti docti homines his in rebus solent, ut a prima congressione maris et feminae, deinde a…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ut venientes unguerent eum et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum orto iam sole et dicebant ad invicem quis revolvet nobis lapidem ab ostio monumenti et respicientes vident revolutum lapidem erat quippe magnus valde et introeuntes in monumento viderunt iuvenem…
Vulgate, Latin Vulgate