rivinus
rīvīnus, ἀντίζηλος, Gloss. Philox. (i. q. rivalis).
rīvīnus, ī, m. (rivus) = rivalis, der Nebenbuhler, Argument. ad Plaut. asin. 6.
rīvīnus, ī, m. (rivus), rival : Gloss. Phil.
Rivinus amens ob præreptam mulierem.