About
Menu

roberare

roberare, ~iare [AN rober, robier] 1 to rob (person; also w. de & abl. denoting thing stolen). 1284 predictus Johannes ‥ dictum Nicholaum de quodam tabardo de bluetto ‥ ~eravit (AssizeR) Law Merch. III 146; 1285 venerunt ad domum J. H. et ipsum robboraverunt DocCOx 218; 1288 roboraverunt servientem R. le Parchiminer de iiij d. ‥ quad. Leet Norw. 2; 1375 vi et armis roboravit et abduxit predictos Alanum ‥ et Ricardum ‥ felones SessPLincs 247. 2 to plunder, rob (house or sim.). 1218 intravit cameram ‥ et ~avit eam de catallis ad valenciam x m. Eyre Yorks 307. 3 to steal (in quot. w. dat. of person robbed). b (w. de & abl. denoting place from which object was stolen). 1200 ipsi Robert’ in roberia ~iaverunt dim. m arg. et ei robberavit CurR RC II 181.  b 1232 contra pacem ‥ regis robberavit ei de domo sua xxxij hules et inde nequiter asportavit SelCWW 62. 4 (p. ppl. as sb. n.) act of robbery. 1375 de roborato et abductu predictorum Alani et Ricardi indictatus SessPLincs 247.

Saved

Recent