robigino
rōbīgĭno (rūbīg-), āre, v. n. [robigo],
- to contract rust, to rust, Ap. Flor. 3, p. 357, 32.
rōbīgino (rūbīgino), āre (robigo), rosten, ut gladius usu splendescit, situ robiginat, ita etc., Apul. flor. 17. p. 26, 14 Kr.
rōbīgĭnō, āre (robigo), intr., se rouiller : Apul. Flor. 17.