robiginosus
rōbīgĭnōsus (rūbīg-), a, um, adj. [robigo], rusty.
- I Lit.: strigilis, Plaut. Stich. 1, 3, 77 (231): gladius (opp. splendidus), Fronto Eloq. p. 230 Mai: telum sanguine, Ap. Deo Socr. p. 45, 6.— *
- II Trop.: rubiginosis dentibus cuncta rodit, i.e. envious, Mart. 5, 28, 7.
rōbīginōsus (rūbīginōsus), a, um (robigo), verrostet, rostig, strigilis, Plaut. Stich. 228 G.: gladius (Ggstz. gl. splendidus), Fronto de eloqu. 1. p. 147, 8 N.: m. Abl. wodurch? telum sanguine rubiginosum, Apul. de deo Socr. 5. – bildl., robiginosis cuncta dentibus rodit, mit neidischen, mißgünstigen, Mart. 5, 28, 7.
rōbīgĭnōsus, a, um (robigo), rouillé : Pl. St. 228 || [fig.] envieux : Mart. 5, 28, 7.
- 1. (Plaut.; postklass.) verroest, roestig;
- 2. (Mart.) (metaf.) kwaadaardig [dens].