About
Menu

robator

robator, ~iator [robare+-ator], one who commits robbery, robber. c1125 sive latro sive ~or [vv. ll. robbator, roberator] Cart. Chester 6 p. 47; 1195 juratores dicunt quod ~ores venerunt de nocte et interfecerunt duos homines (CurR) EHR XXXVII 405; 1201 ipse illam roberiam receptavit in domo sua et ibi distributa erat inter predictos ~ores SelPlCrown 42; per murdritores et robbatores et burglatores qui malitiam suam exercent die ac nocte, non solum in homines de loco in locum itinerantes, sed in homines in lectis suis dormientes Bracton f. 115b; s1195 quod nec latrones nec ~ores nec eorum receptatores ‥ in aliquo eis consentient (Edictum Archiepiscopi) R. Howd. III 299; 1297 cum latrones seu robiatores venerint in aliquam patriam ad capiendum predas StatIr I 202; 1317 obvios habuerunt quosdam robbatores ‥ ipsosque ‥ ceperunt et bonis suis omnibus ‥ spoliarunt Foed. III 663.

Saved

Recent