robusteus
rōbustĕus, a, um, adj. [robur],
- of oak or other hard wood: scandulae, Vitr. 2, 1: pali, id. 3, 3; 5, 12.
rōbusteus, a, um (robur), aus Steineiche oder aus hartem Holze übh., scandulae, Vitr.: stipites, Vitr.: pali, Vitr.
rōbustĕus, a, um (robur), de chêne : Vitr. Arch. 2, 1 ; 3, 3.