rotabulum
rotābulum, s. rutabulum.
rŏtābŭlum, ī, n. , v. rutabulum.
Retable; unde vererer, ne legendum esset
Retabulum, nisi etiam dici potuisset
Rotabulum, quod hujusmodi ornatus nonnumquam rotundus sit. Ritus Ecclesiæ Toletanæ ex Missali Mozarabum de Sabbato sancto, apud Marten. de antiqua Ecclesiæ Disciplina in Divinis Off. pag. 463 :
Et cum pervenerint ad altare majus, Sacerdos faciat confessionem, ut moris est, et facta confessione Sacerdos solemniter dicat hymnumGloria in excelsis Deo,
et statim.... discooperiantur altaria frontalibus nigris, et Rotabula aurea, et omnia appareant solemniter, etc. Vide Retaule et Rotalle.
Lesquelx alerent à un four.... et pristrent l'un Rouable et l'autre furgon.Aliæ ann. 1432. in Reg. 175. ch. 159 :
Le suppliant print un rabot ou Roable à tirer la braise du four, etc.Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 :