rubricus
rubrīcus, a, um (ruber), rot, feuerrot, Not. Tir. 52, 24a u. 78, 81a. Gloss. II, 426, 45 (wo ›rubricus, τυῤῥός‹). – subst., rubrīca, ae, f., s. bes.
rŭbrīcus, a, um (ruber), rouge : N. Tir. 86, 128.
Ruseus, Rubricus, rusus,
barus, burrus, rufus, fulvus, flavus.
Rubricam amurcam diluere.
Rubricam amurca diluere.
Exilem amat terram etRubricam præcipue.