rubrico
rŭbrīco, no perf., ātum, 1, v. a. [rubrica],
- to color red (very rare): furi rubricato minare, Auct. Priap. 73, 2; Ven. Vit. S. Mart. 2 fin.; Petr. 46, 7; Vulg. Exod. 25, 5; 39, 33.
rubrīco, āre (rubrica), rot färben, röten, Ven. Fort. carm. 8, 7, 12; vit. S. Mart. 2, 461 u. 3, 145 Leo. Vgl. rubricatus.
See: rubricare