rupex
rŭpex, ĭcis, m.,
- a rough, uncultivated man; a boor, rustic, clown (ante- and postclass., and mostly in the plur.), Lucil. ap. Fest. s. v. squarrosi, pp. 328 and 329 Müll.; Gell. 13, 9, 5; Tert. Apol. 21 fin.; id. Anim. 6 fin.; in sing., Tert. Pall. 4 (cf. rupico).
rupex, icis, m. (rupes), der Steinblock, attrib. = steinern, rupices paginae, Salv. de gub. dei 1, 9, 43. – übtr., ein roher, ungebildeter, bäuerischer Mensch, ein Klotz, ein Rüpel, Lucil. 1121. Gell. 13, 9, 5. Tert. de pall. 4 u.a.
rŭpex, ĭcis, m. , homme grossier, lourdaud, rustaud : Lucil. d. Fest. 328 ; P. Fest. 329 ; Tert. Pall. 4.
Squarrosi, a rupis asperitate propter impolitiam et duritiem sic dictus, ut
Petroa petra. Utuntur Gellius lib. 13. cap. 9. Tertullianus de Pallio cap. 5. de Anima cap. 6. et Apolog. cap. 21.
Rupicodixit Apuleius lib. 1. Florid. eadem notione. Vide infra Rupix.