runco
runco, āre, v. a. [runca, runcina], to weed out, root up; to weed, clear of weeds.
- I Lit.: spinas, Cato R. R. 2: segetes, Varr. R. R. 1, 30; Col. 11, 2, 40; Plin. 18, 21, 50, § 184; Tert. Pall. 2 med.—
- II Transf. *
- A To pluck, deprive of its hair, Pers. 4, 35.—
- B To mow: frumenta, Aug. Civ. Dei, 4, 8 med.
runco, ōnis, m. [1. runco],
- a weedinghook, grubbing-hoe, Pall. 1, 43, 3; cf. Isid. Orig. 20, 14, 5.
1. runco, āre, I) jäten, ausjäten, spinas, Cato r. r. 2, 4: segetes, Varro r. r. 1, 30. Colum. 11, 2, 40. Plin. 18, 139 u. 159: absol., Colum. 2, 10, 26 u. 5, 6, 7. Tert. de pall. 2. – II) übtr.: A) glatt rupfen, Pers. 4, 36. – B) mähen, frumenta, Augustin. de civ. dei 4, 8. p. 156, 5 D2.
2. runco, ōnis, m. (runco, āre), die Reuthacke, Jäthacke, Pallad. 1, 43, 3; vgl. Isid. orig. 20, 14, 5.
runco, -as, i. herbas vellere ‥ et inde ‥ ~o, -nis, i. ille qui herbas vellit
~ones, qui herbas vellunt
a lowker , runcator, ~o
aratorii utensilia, scilicet bures, stive, dentalia, falcastra, ~ones [gl.: ]serclers, sarclers, wethoc, cerculuris
sepe runcant cum ~onibus [gl.: ]picois
a lowke crouke , falcastrum, ~o, sarculum
See: runcare
1 runcō, (14) āre, tr., sarcler : Cato Agr. 2 ; Varro R. 1, 30 || épiler : Pers. 4, 35.
2 runcō, ōnis, m. , sarcloir : Pall. 1, 43, 3 ; Isid. Orig. 20, 14, 5.
Runchione, vel
Roncone. Academici Cruscani :
Roncone, arme d'asta corta e adunca per isterpare.
Ronca, Arme in asta adunca, e tagliente, Lat. Sparus, Runcina.Et mox :
Roncone, strumento rusticale di ferro, maggior della ronca, et senz'asta.
Dictum navigium Ronconibus et longis lanceis, atque lanceis cum rampiconibus, sive uncis in capitibus, optime fulciatur.Ubi
lancea cum ronconibus, videntur eæ, quas
lanceas falcatasvocat Fulbertus Carnot. Epist. 45. Historia Cortusiorum lib. 1. cap. 17 :
Quidam rusticus..... clam traxit de sub chlamyde sua Ronconem ferreum, et virum nobilem percussit in capite.
Jussit dictos balisterios et Waldanam procedere cum vastatoribus ferentibus Roncones acutissimos et secures, fossoria et ligones, arbores incidere et rubeta, vineas et segetes omnes.Adde Chronicon Estense ad ann. 1350. apud eumd. Murator. tom. 15. col. 457. Chronicon Petri Azarii ad ann. 1356. tom. 16. ejusd. Muratorii, etc.
Ronchonus, Runcorain
Runcaliset
Villaniinitio.
Crucem in loco solito precesserunt cum(Diar. Burchard. ed. Thuasne, II, 58, an. 1493.)Runconibus et ensibus sive lanceis.
Roncie. Tract. MS. de Re milit. et mach. bellic. cap. 111 :
Arbor in curru perticam habens, cum duobus carratellis ardentibus, potest per se idem circiter girari contra navigia tuorum hostium, Runcone sive falce incidere funes carratellorum.Pactum inter commissar. reg. et Ayton. Doria Genuens. ann. 1337. in Reg. Cam. Comput. Paris. sign.
Croixfol. 187. r° :
Lances longues ferrées, Roncies de fer et touz autres garnemens et armeures.Hinc diminutivum
Navigium cum stella habente saxa ligata, incidantur Runcula sive falce, ut ruant super hostium navigia, causa frangendi ea.
Declaramus quod arma vetita sint infra scripta, videlicet lancea, spata, cultellus, sive daga et cultellessia, stochus, spontonus, mazza ferrata, azza, Ronconus, etc.