ruptor
ruptor, a breaker, violator
ruptor, ōris, m. [rumpo],
- a breaker (not ante-Aug.); trop.: foederis, a violator, Liv. 4, 19 (with violator juris); 1, 28; 21, 40 fin.: 25, 31; Tac. H. 4, 57; Flor. 1, 3, 8: indutiarum, Liv. 8, 39: pacis, Tac. A. 2, 13.
ruptor, ōris, m. (rumpo), I) der Zerplatzenmacher, vesicarum, Sidon. epist. 3, 13, 4. – II) übtr., der Verletzer, foederis, foederum, Liv.: indutiarum, Liv.: pacis, Tac. u.a.
innovamus ‥ excommunicationis sententiam in concilio Lateranensi contra ~arios, hereticos, et murtrarios latam
barones qui ei [sc. Lodewico ] adheserant ‥ solutiones pecunie extorquebant, adeo ut custodes maneriorum monachos ~arii expoliarent
ubi est ille ~arius, percussor impius et cruentus ‥ pecuniarum extortor
reliquebantur ‥ ad custodiam Damiate ‥ Oliverus de Termes, pugnator egregius et guerrator, qui preerat balistariis et ~oribus
priusquam veniret, hostium suorum maxima multitudo a suis ~ariis fuerat interempta
ruptŏr, (13) ōris, m. (rumpo), celui qui rompt [fig.], qui trouble, violateur : Liv. 21, 40, 11 ; Tac. H. 4, 57.
ruptor ōris, m
- RAP-, a breaker, violator: foederis, L.: indutiarum, L.