About

Menu

ruptorius

ruptorius [CL rumpere+-torius], that induces rupture. b (as sb. n.) medicine that induces rupture. unguantur extremitates unguento ~io Gilb. II 112v. 1.  b quidam post tertium diem faciunt ~ium ex uvis passis, ficubus, sinapi, et aceto, vel ex cantaridibus et aceto Gilb. II 108v. 1; si ex istis non curentur [scrofule], fiat ~ium cum sapone communi mixto cum modica calce Gad. 28v. 2; dropax, ~ium idem SB 18; dropax vel draptismus [v. l. drapacismus] ~ium idem Alph. 51.

Saved

Recent