ruricola
ruricola, a tiller of the ground, husbandman, rustic, countryman
Could not find ruricolis in Logeion dictionaries.
ruricolis Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural, Noun: feminine dative plural, Noun: feminine ablative plural of ruricola
rūrĭcŏla, ae, adj. gen. omn. [rus-colo],
- that tills the ground; that lives in or belongs to the country, rural, rustic (poet.); masc.: boves, Ov. M. 5, 479; id. F. 1, 384: Phryges, id. M. 11, 91: Fauni, id. ib. 6, 392: deus, i.e. Priapus, id. Tr. 1, 10, 26: dentes, i.e. hoes, Luc. 7, 859.—Fem.: Ceres, Ov. Am. 3, 2, 53: formicula, Ap. Met. 6, 10, 16.—Neutr.: aratrum, Ov. Tr. 4, 6, 1.—
- b Subst.: rūrĭcŏ-la, ae, m.
- α A tiller of the ground, a husbandman, countryman, rustic (syn. colonus); plur., Col. 10, 337; Nemes. Ecl. 1, 52. —
- β An ox or bull, Ov. M. 15, 124.
rūricola, ae, c. (rus u. colo), I) das Feld bebauend, ländlich, deus, v. Priapus, Ov.: Ceres, Ov.: homines, Landleute, Bauern, Itin. Alex.: Phryges, phrygische Bauern, Ov.: bos, Ov.: aratrum, Ov. – subst., rūricola, ae, m., der Feldbebauer, Sidon. carm. 2, 19: poet. v. Stier, Ov. met. 15, 124: Plur., rūricolae, ārum, m., Landleute, Bauern, Colum. poët. 10, 337. Calp. ecl. 8, 14 u. 8, 52. – II) das Feld bewohnend, Fauni, Ov. met. 6, 392: formicula, Apul. met. 6, 10. – ➳ synk. Genet. Plur. ruricolûm, Calp. ecl. 8, 52.
protoplaustus, quem rex formavit Olimpi / ruricolamque rudem palmis plasmaverat almis
per ~am qui laborat necessario ut victum querat
ruricole nullis intendunt usibus, ex quo / amisere boves, nec habent semencia terre
in longum valli progressa in illa antiqua monumenta in locum ubi a ~is dicituræt ðam holen stypbum
in loco quam ~ae Seleberhting lond solent clamare
ego Berhtƿulf ‥ rex terram ‥ x, manentium ubi ~i nominantur Huicceƿudin ‥ concedo
villam sc. quam ruriculae Uferebreodun ‥ appellant
ubi ~i antico usu nomen imposuerunt at Lidentune
in illo loco ubi ruriculi appellativo usu ludibundisque vocabulis nomen indiderunt æt Garanforda
decimam totius redditus Rothomagi et decimam totius redditus suorum ~arum circa Colebosch adjacentium
non vanas vulgi fabulas, non ~arum bardigiosos vagitus ‥ imitabatur
~ae et reges, pueri innuptaeque
nec ego ruricola possum percurrere plectro / omnia, multoties quae per te signa geruntur
nuntiat †domesticas [l. domesticus ] ~a hoc damnum dominae suae
domibus miserorum ~arum usque ad stramen [v. l. stratum ] expilatis
est autem portio ruriculi illius attinens urbi illi qui nominatur Sulmonnes burg
in eadem regione Eosterege meae proprie hereditatis ruriculum unius aratri illis tribus adherens
integrum quoque libertatem his terrulis atque ruriculis rex Coenuulf cum auctoritate supra dicti concilii decreverat
ruriculum quoque unius aratri in loco qui nominatur Byri
copia sit stabuli, bobus presepe ministres / ruricolis, bobus lactantibus atque juvencis
non rogo ruricolas versus et commata Musas / nec peto Castalidas metrorum cantica nimphas
suscipe, rex magne, Dryadum de nomine Musas, / quas tibi ruricolo statuit, en, tibia versu
quatenus ad Christum convertat dogmate plures / ruricolas mutans ad caeli regna falanges?
rūrĭcŏla, (14) æ, m. f. (rus, colo 2), qui cultive les champs : Ov. M. 5, 479 ; ruricolæ dentes Luc. 7, 859, le hoyau || n. [rare], ruricola aratrum Ov. Tr. 4, 6, 1, charrue qui cultive la terre || subst. m. , laboureur, cultivateur, paysan, campagnard, villageois : Col. Rust. 10, 337.
- 1. bewerker v.h. land, boer [bos; aratrum];
- 2. bewoner v.h. platteland [Ceres op het platteland verblijvend; Fauni; deus = Priapus].
rūricola ae, m and f
- rus+COL-, a tiller of the ground, husbandman, rustic, countryman: boves, O.: Fauni, O.: deus, i. e. Priapus, O.: ruricolam mactare suum, i. e. his ox, O.: ruricolae patiens taurus aratri, O.