About
Menu

saisitio

saisitio, seisitio [saisire, seisire+CL -tio], ~iatio 1 (leg., of feudal superior, act of) taking possession of, seizing, confiscating (property or resources of vassal, w. gen.; also foll. by in manus & poss.). b possession (of land or property) resulting from such seizure or confiscation. de seisitione redditus de W. ‥ escaetor ‥ cepit in manus ‥ regis annuum redditum nostrum xx librarum Meaux II 301 tit.; de seisitione terrarum de O. in manus regias ‥ per abbatis mortem ‥ terre et tenementa nostra in O. per ministros regios fuerant seisita Ib. III 3 tit..  b hanc [terram] ‥ invasit ‥ dum erat in ~one regis propter xl s. quos ipsemet rex imposuerat super S. presbiterum DB I 336rb. 2 legal possession (of land or property), seisin. antequam Hermannus in re vel ~one inviscaretur W. Malm. GP II 83; 1130 T. ‥ reddit compotum de xl m. argenti ut rex faciat ei habere ~onem de terra sua de Willelmo de Alba Mara Pipe 33. 3 (act of) putting or establishing person in legal possession (of land or property), seising. abbas ‥ investituram, id est ~onem, accepit per manum ‥ dapiferi Chr. Abingd. II 59; c1195 hanc ‥ seisiacionem, quia in propria persona eisdem monachis coram vobis facere non potui (AncD) FormA 183; a1200 hec est donatio et concessio et saisiatio quam Johannes de B. fecit et concessit Johanni de B. avunculo suo, terram sc. de A. Danelaw 338.

Saved

Recent